به نام تنها پناه آشفتگان ديار

سرنوشت . تقديم به تو ، که

هنوز هم تکه ای از آسمان در

چشمانت ، جرعه ای از دريا

دردستانت و تجسمی زيبا از

خاطره ی ايثار گل های سرخ

در معبد ارغوانی دلت به يادگار

مانده است . نخستين چکه ی

ناودان بلند يک احساس را در

قالب کلامی از جنس تنفسٍ

باغچه های معصوم ياس به روی

حجم سپيد يک دفتر می ريزم و

آن را با لهجه ی همه ی پروانه

صفت های اين گيتیِ بی انتها به

آستان نيلوفری دل زلالت هديه

می کنم. در پناه خالق نيلوفرها

مهربان و شکيبا بمانی...
.
.
.
تقدیم می کنم به تمامی عاشقان وفا و دوستی
تقديم به چشم هايی که در راه ماندند و دل هايی که آنها را راندند
تقديم به اشک هايی که غرورشان شکست و عهدهايی که کسی آنها را نبست.
زندگی شيبی ست, عشق سيبی ست و وای بر حال آن که در عشق پای بند نظم و ترتيبی ست.
کاش زير سايه امن ترين سايه بان هستی دلواپس دلواپسی های يکديگر باشيم.
.
.
.
______________________
سیاهی موهایم
تار به تار به سپیدی می روند
و
کمرم خمیده تر.....
من همان
جوان سر زنده ای هستم
که برای این دنیا نقشه ها
داشت !
اما با شکسته شدن دلم
تمامشان بر باد رفتند
و
من ماندم و اولین موی سپید....
________________________
دست نوشته های کسی که

دل خوشی اش ،

همین است....

که تو می بینی و می خوانی....

می خندی و میروی...


دست خودم نیست !
باید هر روز اضافه کنم
چون چیری به پایانم باقی
نیست...
مجبور
چیزی بافی بگذارم...
برای...
هیچ...
عجله دارم...
.
.
.
------------------------------------------
بازمن و تنهایی و قلم و کاغذ
بازم دل گرفته و خسته
بازم
بازم ... ؟
نیست رهگذری آشنا
که دل خسته مرا به آواز بهار
به نم هوا
به طراوت گل
و روشنایی نور نشان دهد
شاید با زنگی آشتی دهد ؟
شاید ...
خورشید خاموش ، بهتر خموش
نیست کسی که بشکند تنهایی تو را
به تبسم بهاری
به نگاه رازقی
انتظار از نسیم بهاری
کو بهاری ؟
شاید نیست نسیم بهاری ؟
بدهد طراوت
به لحظه های بی خاطره
پاک کند غبار از ذهن
از قلب
باز مینویسم
از تنهاییم
روی ذهن سفید ترانه ها
با قلم جاودانگی
چه کسی تنهای مرا میشکند ؟
چه کسی از پس غروب تنهایی
با لطافت محبت
با گرمی عشق
میشکند ؟
ای خورشید چه انتظار بیهوده
ندیدی ؟ چه کسی روشنایی خورشید رو شکست
اری حالا خورشید خاموشم
هنوز امید به انتظار بیهوده
که شاید
بشکند تنهای مرا دوباره
روشنایی بخشد به خورشید خاموش
آیا کسی تنهایی مرا میشکند ؟
یک دوست ...
یک آشنا ...
یک غریبه ...
شاید ...
.
.
.